روش تصویربرداری برای شناسایی زنان در معرض خطر زایمان زودرس

در این پست سایت دانشجویان مهندسی پزشکی قصد معرفی روش تصویربرداری جدید برای شناسایی زنان در معرض خطر زایمان زودرس را داریم امید واریم این مطلب مورد توجه شما قرار گیرد.

سونوگرافی به طور سنتی در زنان باردار برای مطالعه آناتومی، حرکت و جریان خون جنین مورد استفاده قرار می گیرد. اما محققان پرستار دانشگاه شیکاگو از روش تصویربرداری برای شناسایی زنان که در معرض خطر زایمان زودهنگام هستند استفاده می کنند.

 

هر ساله در ایالات متحده بیش از 440،000 نوزاد زودرس متولد می شوند، که به عنوان تحویل نوزاد قبل از اتمام 37 هفته حاملگی تعریف می شود. این زایمان زودرس ممکن است باعث مشکلات متعدد بهداشتی، از جمله رفتار و اختلالات عصبی، و همچنین تحولات جسمی مانند پنومونی و مننژیت شود. همچنین باعث  اقامت طولانی مدت بیمارستان منجر می شود و تقریبا 30 میلیارد دلار برای جامعه هزینه کنند.

 

محققین UIC، به رهبری باربارا مک فارلین، استاد پرستاری، از موسسه ملی سلامت کودکان و توسعه انسانی دریافت کمک مالی 2.84 میلیون دلاری پنج ساله برای توسعه تکنیک های دقیق پیش بینی زایمان زودرس را دریافت کرده اند.

 

مک فارلین گفت: “با شناسایی زنان که در معرض خطر هستند، متخصصین مراقبت های بهداشتی می توانند مداخلات اولیه، درمان ها را پیش از مواجهه با این درمان ها و جلوگیری از جلوگیری از زایمان زودرس و یا بهبود نتایج سلامتی در این مراکز نظارت کنند.”

 

در آخرین مطالعه مک فارلین، هشتصد زن به سه گروه تقسیم می شوند: زنان که قبلا نوزاد زودرس داشته اند؛ زنان که در 20 هفته دارای دهانه رحم کوتاه هستند؛ و گروه کنترل کم خطر. زنان در طی مطالعه دو بار در 20 هفته بارداری و سپس چهار هفته بعد از انجام معاینه اولتراسوند گردن رحم انجام می دهند.

 

مک فارلین گفت: در حال حاضر هیچ راهی برای پیش بینی زایمان زودرس وجود ندارد. با این حال، در بعضی از موارد، متخصصان مراقبت های بهداشتی می دانند که یک زایمان زودرس به دلیل یک دهانه رحم کوتاه (قسمت پایین رحم) است. مک فارلین و همکار مهندسی او، ویلیام اوبرین جونیور، استاد پژوهشی در محوطه Urbana-Champaign، تشخیص سونوگرافی تغییرات گردنی را به سطح میکروسکوپی می رسانند.

 

در مطالعات قبلی انجام شده در موش های حامله، مک فارلین با استفاده از سونوگرافی برای تشخیص تغییرات بافت کلاژن در گردن رحم حیوانات استفاده می شود. او سپس این یافته ها را به دست آورد و این مطالعه را برای زنان باردار گسترش داد. با استفاده از همان روش غیر تهاجمی که در مدل حیوان مورد استفاده قرار گرفت، مک فارلین تغییرات کلاژن در گردن رحم را قبل از اینکه دهانه رحم را در زنان متولد شده به زایمان زودرس تشخیص دهد، تشخیص داد.

 

مک فارلین گفت: “در 17 تا 20 هفته بارداری ما توانستیم پیش بینی کنیم که چه کسی زایمان زودرس را انجام دهد.” “ما متوجه شدیم که قبل از اینکه طول دهانه رحم کاهش یابد، ساختار بافت میکروسکوپی باید تغییرات داده شده و تغییرات کلاژن را داشته باشد.”

 

علاوه بر انجام تحقیق با استفاده از سونوگرافی، مک فارلین یاد می گیرد که چگونه زنان باردار به پروژسترون پاسخ می دهند تا از کار زودرس جلوگیری کنند. پروژسترون استاندارد فعلی مراقبت از زنان است که قبلا نوزاد نارس و یا دچار دهانه رحم کوتاه شده است. مک فارلین گفت، پروژسترون، یک هورمون طبیعی، تنها میزان بروز نارسایی را 40 درصد کاهش می دهد. او گفت:

“ما می خواهیم بدانیم چه اتفاقی در سایر زنان می افتد و چرا پروژسترون در سایرین کار نمی کند.”

منبع:.news-medical.net

مترجم:پژمان نجف اوغلی

————————————————————————————————————————————————————————————————————–