دانشجویان مهندسی پزشکی ایران

خبرهای ویژه

» ایمپلنت ها » ایمپلنت زانو

تاریخ انتشار : ۱۳۹۶/۰۱/۰۶ - ۴:۲۵

ایمپلنت زانو

بزرگ ترین، قوی‌ترین و سنگین‌ترین مفصل در بدن مفصل زانو است که حمایت، حرکت و تحمل تقریبا نیمی از وزن بدن را بر عهده دارد. این مفصل عملکردی مانند یک لولا دارد و بین انتهای بالایی درشت نی و انتهای پایینی استخوان ران واقع شده است. در اطراف آن لیگامنت‌ها و غضروف‌هایی وجود دارند که مفصل را ثابت کرده و از آن حمایت می‌کنند تا امکان حرکت بیش از حد به طرفین را محدود کند. اگر مفصل زانو دچار التهاب مفاصل شود، ممکن است پزشک آرتروپلاستی زانو (تعویض زانو) را پیشنهاد دهد، این عمل، پروسه موفق و متداولی است که حرکت زانو را بهبود داده و امکان حرکت طبیعی بدون درد را مجددا برای بیمار فراهم می آورد.

ایمپلنت زانو

بزرگ ترین، قوی‌ترین و سنگین‌ترین مفصل در بدن مفصل زانو است که حمایت، حرکت و تحمل تقریبا نیمی از وزن بدن را بر عهده دارد. این مفصل عملکردی مانند یک لولا دارد و بین انتهای بالایی درشت نی و انتهای پایینی استخوان ران واقع شده است. در اطراف آن لیگامنت‌ها و غضروف‌هایی وجود دارند که مفصل را ثابت کرده و از آن حمایت می‌کنند تا امکان حرکت بیش از حد به طرفین را محدود کند. اگر مفصل زانو دچار التهاب مفاصل شود، ممکن است پزشک آرتروپلاستی زانو (تعویض زانو) را پیشنهاد دهد، این عمل، پروسه موفق و متداولی است که حرکت زانو را بهبود داده و امکان حرکت طبیعی بدون درد را مجددا برای بیمار فراهم می آورد.

 جراح ارتوپد برای این کار مفصل زانو را صیقل داده و قطعات صدمه دیده و بخش‌هایی که بر اثر تحمل وزن فرسوده شده را با پروتز ساخته شده از آلیاژ فلزی، مواد سرامیکی یا پلاستیک چگال تعویض می‌کند که این ایمپلنت‌های جدید را با سیمان اکریلیکی به استخوان متصل می کند. جراحی تعویض زانو معمولا برای بیمارانی با درد زانوی حاد و ناتوانی ناشی از آسیب به غضروف که به سبب آرتریت روماتویید، التهاب مفاصل یا ضربه بوجود آمده پیشنهاد می‌شود. این عمل به طور موفقیت‌آمیزی در از بین بردن درد و برگرداندن عملکرد مفاصل تاثیر دارد.

654as98d74 3 copy - ایمپلنت زانو

طراحی ایمپلنت
به علت توانایی مفصل زانو در خم و راست شدن مانند لولای در، برای سادگی آن را به عنوان یک مفصل لولایی در نظر گرفته می‌شود. اما در حقیقت زانو ساختار پیچیده تری دارد چرا که خم شدن زانو مانند چرخش یک گوی است. طراحی‌های اولیه این ایمپلنت به صورت لولایی بود و شامل یک اتصال لولایی بین اجزا می شد. در طراحی های جدید ایمپلنت، پیچیدگی‌های مفصل شناخته شده و سعی شده تا حرکات پیچیده تر زانو را شبیه سازی کنند، از لیگامنت‌های صلیبی خلفی (PCL) بهره برده و از لیگامنت‌های مجاور برای حمایت استفاده می‌کنند. امروزه بیش از ۱۵۰ نوع ایمپلنت زانو طراحی شده است و کمپانی‌های زیادی وجود دارند که این ایمپلنت‌ها را می سازند، نوع ایمپلنت مورد استفاده توسط پزشک بستگی به عوامل مختلفی چون سن، وزن، فعالیت و حد سلامتی بیمار دارد.

654as98d74 1 copy - ایمپلنت زانو

اجزا ایمپلنت
در طی تعویض کامل زانو امکان تعویض حد اکثر سه استخوان وجود دارد:
– انتهای پایینی استخوان ران
– سطح بالایی درشت نی
– سطح پشتی کشکک زانو
قطعات به گونه‌ای طراحی می شوند که همیشه فلز در کنار پلاستیک قرار گرفته تا حرکت صیقلی را فراهم کرده و کمترین فرسایش اتفاق بیفتد.
بخش فموری
اجزاء آهنی رانی اطراف انتهای استخوان ران پیچ خورده و یک شیار داخلی دارد که به هنگام خم و راست شدن مفصل، کشکک زانو در مقابل استخوان به صورت نرم و یکنواخت در آن بالا و پایین برود.
اگر تنها یک وجه استخوان ران آسیب دیده باشد می توان تنها قطعه کوچک همان بخش از استخوان را تعویض کرد. برخی طراحی‌ها که “ثابت شده خلفی” نام دارد، یک ستون داخلی با یک گیره مرکزی دارد که با جزء متناظر درشت نی کار می‌کند تا استخوان ران را در هنگام خم شدن زانو از لغزش بیش از حد به جلو مصون دارد.
بخش درشت نی
بخش درشت نی یک پایگاه آهنی مسطح با نوعی ضربه گیر از جنس پلی اتیلن است. این ضربه‌گیر ممکن است مسطح باشد یا اینکه در قسمت مرکز آن برآمدگی وجود داشته باشد.
کشکک زانو
بخش کاسه زانو، بخشی گنبدی شکل از جنس پلی اتیلن است که همانند کشکک زانو کار می کند.

654as98d74 2 copy - ایمپلنت زانو

پروتز تکیه گاه- ثابت
خیلی از مردم از پروتز تکیه‌گاه – ‌ثابت استفاده می کنند. بخش‌های مختلف این پروتز به شرح زیر هستند:
 رانی: یک لایه صیقلی و محکم فلزی روی انتهای پایانی استخوان بلند ران.
• درشت نی: بخشی از پلی اتیلن متراکم که در بالای سینی فلزی قرار گرفته است.
 کشکک زانو: یک بخش پلی اتیلنی تراکم بالا که در سطح پایینی کاسه زانو در مرکز زانو قرار گرفته است.
در موارد خاص فعالیت بیش از حد یا اضافه وزن زیاد، پروسه فرسایش پروتز سریع تر صورت گرفته که منجر به شل شدن پروتز و درد شدید استخوان می‌شود. شل شدن پروتز یکی از دلایل اصلی مشکلات مفاصل مصنوعی است. گاهی اوقات اگر بیمار جوان تر، فعال‌تر باشد یا سنگین‌تر باشد، پزشک به منظور دستیابی به عملکرد بالقوه طولانی‌تر با فرسایش کمتر، جایگزینی زانویی با تکیه گاه متحرک و چرخان توصیه می کند.
پروتز تکیه گاه- متحرک
زانوهای تکیه گاه-متحرک به منظور فراهم کردن حرکت نسبتا طبیعی و تقابل با بدن از سه بخش تشکیل شده است. اختلاف این نوع ایمپلنت با نوع قبلی در سطح تکیه گاه است. در یک زانوی تکیه گاه متحرک، بخش رانی و درشت نی در داخل پلی اتیلن جاسازی شده حرکت می‌کند تا مفصلی با دو سطح ایجاد کند. این مساله به کاهش مقدار فرسایش تکیه گاه کمک کرده و از شل شدن در نقطه‌ای که پروتز به استخوان چسبیده جلوگیری می‌کند. همچنین زانوهای تکیه گاه متحرک با طراحی خاص خود امکان چرخش بیشتری برای زانو فراهم می‌کند.
مزایای پروتز زانو‌
پروتز زانوی تکیه گاه متحرک می‌تواند باعث کاهش مشکلات ناشی از شل شدن و فرسایش پروتز شود. حرکت داخلی آن با ایجاد هماهنگی بین اجزاء رانی و درشت نی و مطابقت سطوح آنها باعث راحتی فعالیت و تسهیل خم و راست شدن و چرخش زانو می شود. در استفاده از این نوع ایمپلنت علاوه بر امکان حرکت زانو از دو قسمت ران و درشت نی، می توان کمی نیز آن را حول درشت نی چرخاند.
معایب پروتز زانو
در مقایسه با طرح‌های تکیه گاه ثابت، ایمپلنت‌های تکیه گاه متحرک توانایی کمتری در توازن بافت‌های نرم دارند و احتمال بروز در رفتگی در آنها بیشتر است. علاوه بر اینکه ایمپلنت‌های تکیه گاه متحرک قیمت بالاتری نیز دارند.
ساختمان ایمپلنت
بخش‌های فلزی ایمپلنت از آلیاژهای کروم با کبالت یا تیتانیوم ساخته شده است. بخش‌های پلاستیکی آن از پلی‌اتیلن‌های فوق متراکم تشکیل شده است که وزن کل ایمپلنت بسته به سایز آن۲۰-۱۵ اونس است.
مواد استفاده شده در ساختمان ایمپلنت باید خصوصیات زیر را داشته باشد: سازگار با بدن، منطبق با مشخصه‌های مکانیکی محل قرار گیری، قدرت تحمل وزن بارگذاری شده بدون شکستن و دوام زیاد بدون فرسودگی (۱۵ تا ۲۰ سال، ۹۵%)
فرسایش ایمپلنت
امروزه مفاصل مصنوعی از فرسایش در امان نیستند. با سایش استخوان روی استخوان یا آهن روی پلاستیک اصطکاک بوجود آمده ذرات ریز میکروسکوپی ایجاد می‌کند که ممکن است منجر به نیاز به جراحی مجدد شود.
تعبیه ایمپلنت
در حین عمل TKA، زانو در وضعیت خمیده قرار دارد تا تمامی سطوحی که باید تعویض شوند در معرض دید باشند. پس از ایجاد برش، عضله چهار سر ران و کاسه زانو را جابجا کرده تا سطوح استخوان پدیدار شود. پس از انجام چند اندازه‌گیری جهت اطمینان از مناسب بودن ایمپلنت جراح لبه ناصاف استخوان صیقل داده می شود. بسته به نوع ایمپلنت استفاده شده، جراح کار خود را با استخوان ران یا استخوان درشت نی آغاز می‌کند. نوع خاصی از برش استفاده می‌شود تا سطح آسیب دیده انتهای استخوان ران به دقت تراشیده شود.
برای شکل دهی به داخل پروتز از دستگاه‌هایی استفاده کرده و انتهای استخوان ران را شکل می دهند. استخوان درشت‌نی را صاف برش زده و بخشی از مرکز استخوان را خارج می‌کنند. جراح قدری از استخوان را خارج کرده تا پروتز را وارد کند و سپس خط مفصل را به همان سطحی که قبل از جراحی بوده بر می گرداند. در صورتی که لیگامنت‌های اطراف زانو پیش از عمل بر اثر درد منقبض شده باشد یا شکل آنها تغییر یافته باشد، جراح به دقت آنها را آزاد کرده تا عملکرد آن به حالت طبیعی نزدیک شود.
پروتز وارد شده، تست شده و موازنه می شود (تراز می‌شود) حال پزشک باید مطمئن شود که خط مفصل در جای صحیح خود جای گرفته و کاسه زانو جهت تسهیل حرکت مفصل تراز شده است. اگر بازسازی کاسه زانو لازم باشد، جراح از قطعه پلی‌اتیلنی شکل گرفته‌ای استفاده می‌کند تا پهنای اصلی کشکک زانو را حفظ کند.
بسته به نوع جاسازی مورد نیاز ایمپلنت می‌توان پروتز را به صورت سیمانی، بدون سیمان یا ترکیبی از این دو در جای خود قرار داد.



دسته بندی : ایمپلنت ها , تازه ها ی سایت
ارسال دیدگاه

موسسه خیریه نسیم وصالموسسه خیریه نسیم وصال

ثبت شده در وزارت کشور

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات